۲۰۰۵
پنج شنبه،8 فروردین ماه 1385 برابر با 2006-03-28
هشدار نويسنده واشنگتن تايمز:

 

هشدار نويسنده واشنگتن تايمز:

به همکاري اتمي ايران و روسيه خاتمه دهيد

کنث تيمرمن

۶ فروردین ۱۳۸۵

 
به همکاري اتمي ايران و روسيه خاتمه دهيد

دولت بوش بايد بلافاصله سياست مذاکره سازمان ملل را در خصوص برنامه تسليحات اتمي ايران تغيير دهد و يا اينکه اين ريسک را بپذيرد که مقامات وزارت امور خارجه امريکا مذاکرات را به سوي موضوعي بيهوده و بي حاصل سوق دهند.

سرگي لاوروف وزير امور خارجه روسيه از اينکه پيش نويس بيانيه سازمان ملل درباره ايران "شامل نکاتي است که عملاً زيربناي تحريم ايران را پايه ريزي کرده است" انتقاد کرد. لاوروف هنوز هم خواهان آن است که آژانس بين المللي انرژي اتمي موضوع هسته اي ايران را خارج از شوراي امنيت بررسي کند. اما به موجب قانون آژانس اتمي، اين آژانس از اقتدار کافي براي تحت فشار گذاشتن ايران برخوردار نيست. آژانس مي تواند به گردآوري اطلاعات در مورد تأسيسات هسته اي ايران، بازرسي و پلمپ آنها بپردازد، اما از قدرت اجرايي برخوردار نيست.

روسيه در اين ميان علناً نقش دوگانه اي را ايفا مي کند. از يک سو آقاي لاوروف و ولاديمير پوتين رئيس جمهوري روسيه نمي خواهند بي جهت تنشي ميان روابط مسکو و واشنگتن ايجاد شود و از اين رو شگرد مذاکرات را دنبال مي کنند. از سوي ديگر آنها مي خواهند به ايران ضمانت دهند که فرصت کافي براي کامل کردن طرح هاي تسليحات اتمي خود خواهد داشت. اما چرا روس ها اينقدر مصمم هستند به ايران کمک کنند هسته اي شود؟

پاسخ اين سوال را مي توان در اسناد سال 1995 که براي هسته متفکران فرماندهي کل نيروهاي مسلح روسيه تهيه شده اند، يافت. پيشنهاد استراتژي جديد مقابله با "تهديد اصلي خارجي" در اين اسناد گسترده منعکس شده است. به رغم اينکه جنگ سرد پايان يافته است، اما نام امريکا به عنوان "تهديد اصلي خارجي" در اين اسناد منتشر شده است. در عين حال آنچه که بيشتر حائز اهميت است اين است که در اين اسناد به سران روسيه تأکيد شده است به عنوان راهي براي مقابله با امريکا، با ايران و عراق ائتلاف استراتژيک تشکيل دهند.

در اين اسناد آمده است که روسيه مي تواند علاوه بر فروش "فناوري نظامي هسته اي و موشکي به کشورهايي مانند ايران و عراق، با اين دو کشور به ويژه ايران ائتلاف کاملاً نظامي تشکيل دهد که در چارچوب آن بتواند نيروهاي نظامي و تسليحات اتمي تاکتيکي خود را در سواحل خليج فارس و تنگه هرمز مستقر نمايد."

رويدادهاي اخير در روابط هسته اي و موشکي ايران و روسيه شرايط دشواري را براي ديپلماسي شکست خورده سازمان ملل روسيه ايجاد کرده است. علي رغم مخالفت هاي شديد امريکا، روسيه در ماه دسامبر سال 2005 توافق کرد تسليحاتي به ارزش يک ميليارد دلار به ايران بفروشد. اين تسليحات که شامل سيستم هاي موشکي پدافند هوايي است، قابليت شناسايي و رديابي همزمان 48 هدف را دارد.

در همين حال روسيه 27 اکتبر سال گذشته اولين ماهواره جاسوسي را با عنوان سينا-1 از ايستگاه فضايي پلزتسک واقع در استان مرمانسک به فضا پرتاب کرد. ايران نيز به منظور مبارزه گسترده دريايي عليه نيروهاي نظامي امريکا در خليج فارس، طرح هاي اخير احتياطي خود را کامل کرده است.

ايران همچنان افسران نيروي هوايي سپاه پاسداران انقلاب را به منظور گذراندن دوره هاي "آموزش علمي" موشک هاي باليستيک و ساير موشک ها به روسيه مي فرستد. در اواخر سال 2005 گروهي متشکل از 15 تن از افسران سپاه پاسداران تحت پوشش وزارت فرهنگ و آموزش عالي در دانشکده مهندسي دانشگاه هوافضاي استان سامارا آموزش ديدند.

تيم هاي اطلاعات نظامي روسيه مرتباً به ايران سفر مي کنند تا با سپاه پاسداران مشورت کنند. جديدترين اين هئيت هاي نمايندگي 7 ماه مارس سال جاري به ايران سفر کردند و دو روز در ايران اقامت داشتند. گفته مي شود روس ها در مورد اينکه ايران چگونه بايد خود را براي تحريم هاي نهايي بين المللي آماده کند، با ايران گفتگو کردند.

در طول دو هفته گذشته نيکولاس برنز معاون وزير امور خارجه امريکا کنترل مذاکرات سازمان ملل را در دست گرفته و عملاً جان بولتون نماينده امريکا در سازمان ملل را به حاشيه رانده است. آقاي برنز به خبرنگاران گفت: "همه طرفين بايد انعطاف پذير باشند. نمي دانم اين موضوع قرار است تا کي طول بکشد، اما در نهايت تصور مي کنم اين کشورها تصميم دارند با بيانيه رياست [شوراي امنيت سازمان ملل] موافقت کنند."

"بيانيه رياست" شوراي امنيت سازمان ملل سند بسيار ضعيفي است. در واقع اين بيانيه شامل اصولي است که هيچگونه مخالفت با 15 عضو شوراي امنيت در آن گنجانده نشده است. اين در حالي است که قطعنامه شوراي امنيت سازمان ملل که بايد در مورد آن رأي گيري شود و نيازمند تأييد و نه اتفاق آراي اکثريت اعضاي شوراست، به مراتب موثرتر خواهد بود.

به رغم اعتراض ها و مخالفت هاي انجام شده، شوراي امنيت 17 مورد از چنين قطعنامه هايي را که به موجب آن از صدام حسين خواسته شد با درخواست هاي سازمان ملل در خصوص خلع سلاح موافقت کند، به تصويب رسانده است. تنها يک قطعنامه که از ايران بخواهد خلع سلاح شود، حداقل اقدامي است که ما بايد از شوراي امنيت و از دولت بوش توقع داشته باشيم.

اگر روسيه بخواهد نقش دوگانه اي را در مورد ايران ايفا کند، بحثي نيست. اما وقت آزمودن اهداف روسيه فرا رسيده است. اين امکان که آقاي پوتين و تيمش فرصت بيشتري را در اختيار ايران قرار دهند تا تأسيسات هسته اي خود را کامل کند، گزينه قابل قبولي نيست.

منبع: واشنگتن تايمز، 26 مارس


 

 

 

بازگشت به فهرست اخبار

بازگشت به صفحه اصلی